یکی از رایج‌ترین مشکلات زبان‌آموزان این است که هنگام دیدن یک فیلم یا شنیدن صحبت دیگران، بسیاری از جملات را متوجه می‌شوند؛ اما وقتی خودشان باید صحبت کنند، ناگهان کلمات را پیدا نمی‌کنند.
دلیل اصلی این است که «فهمیدن» و «تولید کردن» دو مهارت متفاوت هستند.
وقتی یک کلمه را می‌شنویم، مغز فقط باید آن را تشخیص دهد؛ اما هنگام صحبت کردن باید در چند لحظه کوتاه، کلمه مناسب را از حافظه پیدا کنیم، جمله بسازیم، تلفظ کنیم و در عین حال به ادامه مکالمه هم توجه داشته باشیم.
به همین دلیل، ممکن است دایره لغات فرد خوب باشد اما مهارت گفتاری او ضعیف‌تر از مهارت درک مطلبش باشد.
راه‌حل، فقط حفظ کردن لغات بیشتر نیست. زبان‌آموز باید بخشی از زمان یادگیری را به مکالمه، جمله‌سازی، پاسخ دادن بدون ترجمه ذهنی و استفاده مکرر از واژه‌ها در موقعیت‌های واقعی اختصاص دهد.
زبان زمانی واقعاً فعال می‌شود که فقط آن را نشناسیم؛ بلکه بتوانیم از آن استفاده کنیم.
